Voorwoord

Het 22ste festival vindt plaats in het geheel gerenoveerde openluchttheater van Hertme. Het programma is wederom een mix van jonge en oude muzikanten, traditionele en moderne muziek uit zoveel mogelijk verschillende landen van Afrika. Met name op zaterdag zijn er veel jonge groepen, zondag ligt het accent op West-Afrika. Het Afrikafestival “gaat vreemd” dit jaar met een uitstapje naar de Afrikaanse diaspora in Midden-Amerika.
We gaan zaterdag 10 juli om 12 p.m uur meteen heftig van start met een groep enthousiaste twintigers uit Nairobi, Sauti Sol, op dit moment de meest populaire band uit Kenia en vertegenwoordiger van de New East African Sound. Daarna gaan we naar de andere kant van Afrika met Mariana Ramos, een jonge, sensuele zangeres uit Kaapverdië. Om 15.00 uur is er een korte ceremonie waarbij het geheel gerenoveerde openluchttheater van Hertme officieel geopend wordt. Aansluitend gaan we door met Fatoumata Diawara  uit Mali, een snel rijzende ster, die haar inspiratie haalt uit de Wassoulou-traditie. Dan is het tijd voor Mokoomba, wederom een zeer jonge groep, ditmaal uit Zimbabwe, eersteprijswinnaars van het Music Crossroads InterRegional Festival in Malawi in 2008. Vervolgens eindelijk een oudgediende, Ebo Taylor, muziekveteraan uit Ghana, met de grote en jonge groep Bonze Konkoma die een unieke mix van highlife en afrobeat laten horen. Carlou D is de voorlaatste muzikant op zaterdag, wederom jong en veelbelovend, nu solo met eigen band, zoekend naar een eigen stijl na zijn avontuur in Senegals meest succesvolle hip-hop band Positive Black Soul.
De avond wordt afgesloten met een revival van de beroemde Congolese band 4 Étoiles. Het viertal Nyboma, Wuta May, Syran en Bopol, aangevuld met een grote begeleidingsgroep zal de avond swingend afsluiten.
Ook zondag beginnen we vroeg, nl. al om 12.00 uur met Afel Bocoum. Faso Denya uit Burkina Faso geeft daarna een spetterend traditioneel optreden met zang, dans, balafon, djembé etc., zo kenmerkend voor dat deel van Afrika. We blijven in West-Afrika met Mariem Hassan, spreekbuis voor haar verbannen volk dat verdreven is uit West-Sahara. Haar ruwe, bluesachtige geluid lijkt wel wat op dat van Tinariwen, maar de dramatiek van haar achtergrond brengt het op een heel ander plan. Vervolgens komt  Ba Cissoko uit Guinée, immens populair bij de Afrikaanse jeugd. Deze groep was al eerder in Hertme in 2004, maar verdient een tweede optreden vanwege de sterke ontwikkeling die ze heeft doorgemaakt. We sluiten af met muziek van de Afrikaanse diaspora in Zuid-Amerika, de Garifuna, een volk levend in Honduras, Guatemala en Belize. De Garifuna zijn afstammelingen van een slavenschip dat schipbreuk leed in de Caraïben. Aurelo Martinez is, na de plotselinge dood van Andy Palacio, de belangrijkste ambassadeur van de Garifuna-muziek en sluit het festival af met een zeer dansbare mix van afro- en latinmuziek.
We hopen om 20.00 uur af te sluiten om voetballiefhebbers de kans te geven de finale van het WK voetbal in Zuid-Afrika te zien.