Voorprogramma

Het voorprogramma bestaat uit 3 onderdelen:
Donderdag 10 juni 20 uur in het Kultuurhus van Borne:
Drie leden van de Zawose familie treden op na de vertoning van de prachtige documentaire over deze familie: “Lay Down Your Hearts”.
Donderdag 17 juni 20 uur in het Kulturhus van Borne:
Documentaire “Van Passie tot Podium” van Ton Kraaijenvanger en Leo Sijtsma over het openluchttheater in Hertme uitmondend in het 20ste Afrikafestival. Daarna de 65 min. durende film “Djembefola”  over Mamady Keita, een van de grootste Djembé-spelers ter wereld, die vorig jaar in Hertme optrad.
Zaterdag 3 juli 13.30 in Media Art Café MAC Berlijn te Enschede:
Lezing: Indépendance Cha-Cha: 50 jaar Afrikaanse Pop door Stan Rijven
zaterdag 3 juli 13.30 - 15 uur met korte pauze
Café Berlijn Stationsplein 1  7511 JD (recht tegenover het station van) Enschede
Titel: Indépendance Cha-Cha: 50 jaar Afrikaanse Pop
Toegang: gratis, in samenwerking met cd-uitleen Enschede
Dit jaar is het 50 jaar geleden dat 16 Afrikaanse (sub-Sahara) landen onafhankelijk werden waaronder Congo, Nigeria, Senegal en Mali. Spoedig daarop volgde de rest van het continent. Die bevrijding gaf de aanzet tot een eigen popgeluid, gesymboliseerd in de ‘Indépendance Cha-Cha’ van de Congolese zanger Grand Kallé.
Met beeld- en geluidsfragmenten blikt Stan Rijven terug op een halve eeuw Afrikaanse pop. Inclusief quiz!
Stan Rijven is popjournalist, deejay en programmamaker. 

 

Bio Stan Rijven (Den Haag, 1949)
Passie voor populaire muziek is al veertig jaar de grondtoon van zijn leven. De bijbehorende melodie verzorgde freelancer Stan Rijven zelf als publicist, programmamaker, spreker, adviseur, historicus en deejay. 
Na een wetenschappelijke studie Toerisme in Breda waar hij de eerste popscriptie van Nederland publiceerde (1970)- over ‘Kralingen’, het Nederlandse Woodstock- studeerde hij Sociale Wetenschappen in Amsterdam. Sinds 1979 verslaat hij de popwereld met betrokken distantie in dagblad Trouw. Daarnaast publiceerde hij  in binnen- en buitenlandse bladen over een breed scala onderwerpen variërend van ‘Jeugdcultuur’, ‘Band Aid’ en ‘Popfotografie’ tot analyses van sterren als Julio Iglesias en, als co-auteur, over Madonna. Naderhand bleek‘Popdossier Madonna’ (1987) wereldwijd gezien de eerste serieuze analyse over dit fenomeen te zijn.
Dat alles gebeurde met een even nieuwsgierige als grenzeloze blik. Voor Rijven representeert popmuziek low èn high culture, zowel vitaal vermaak als een cultureel veld dat serieuze aandacht verdient. Zo organiseerde hij het eerste popcongres in Nederland (Paradiso-Amsterdam, 1984), legde mede de basis voor het eerste poparchief ter wereld (Liverpool, 1987) en dat van Nederland (PAN, 1989) en stelde hij de eerste expositie over de Nederlandse pophistorie (Museon- Den Haag, 1991) samen. Tussen 1987-’94 was hij als adviseur verbonden aan het kwartaalschrift ‘Popular music’(Cambridge University Press). Ook stond hij als redacteur aan de wieg van ‘Wintertijd’, het eerste Nederlandse tv-programma waarin pop- en privégeschiedenis samenvloeiden.
Westerse en niet-westerse pop beschouwt Rijven als neven- in plaats van onderschikkend. Ze spiegelen voor hem twee kanten van dezelfde medaille waarmee hij de 20e eeuwse populaire muziek in één groot globaliseringsproces plaatst.
Zo kenden- gelijktijdig met Londen, Den Haag en Parijs- Addis Abeba, Istanbul en Rio in de sixties een even heftige popscene. Havensteden beschouwt hij als cruciale smeltpunten van nieuwe muziekculturen. En “voor vernieuwende hiphop moet je vandaag niet meer in New York maar in Dakar wezen”, zo luidt zijn conclusie.
In de jaren ’90 pionierde Rijven als programmamaker met vele radio- (Mundial, Radio Mundo) en tv-programma’s (Passaat) in de opkomende stroming die ‘wereldmuziek’ ging heten. Als journalist was hij grondlegger en hoofdredacteur van de wereldmuziektijdschriften ‘Afrika’ (1986/’87) en ‘Beyond’ (2007/ ‘08).
De onderliggende discussies gaf hij een podium middels de organisatie van Expert Meetings (Amsterdam-1993, 2005, 2006). Daarmee werd hij de motor achter een open source netwerk, dat in 2006 uitmondde in de stichting World Music Forum Nl en de maandelijkse presentatie van het Wolrd Blend Cafe (2006-010)
Daarnaast was Rijven veertig jaar actief als allround deejay die, tegen alle winden in, een halve eeuw dansmuziek aaneen bleef mixen. Hij draaide op Boekenbals, studenten- en bedrijfsfeesten, en organiseerde in Amsterdam maandelijkse parties met de Tam Tam Club (1986-’86) en Ritmundo (1995-‘97). Tussen alle dance stromingen in werd zijn exclusieve stijl met het etiket ‘eclectic big city cocktail’ alsnog een trend.
Kortom, Rijven vertegenwoordigt in alle toonaarden passie voor muziek die moeilijk onder één noemer is te vangen. Zijn polytone geest maakt hem daarmee tot een veel gevraagd spreker en gastdocent op conservatoria, congressen en universiteiten.
Hij is een boeiend verteller die speels kan refereren aan een eeuw populaire muziek, gelardeerd met anekdotes en muziekfragmenten.
Amsterdam, mei 2010